براى آنها طلب آمرزش كند ، خداوند را توبه پذير و مهربان خواهند يافت . » سپس خطاب به رسول اكرم صلى الله عليه و آله مىگوييم : اى پيامبر عزيز ! من آمده‌ام نزد تو در حالى كه از خداوند آمرزش مىطلبم و در حالى كه از گناه گذشته‌ام پشيمانم . من به وسيلهء تو كه بندهء صالح خدا هستى و مىتوانى براى من دعا و استغفار كنى ، به سوى خدا كه هم پروردگار من است و هم پروردگار تو روآورده‌ام تا ( در اثر استغفار من و استغفار تو ) گناهان مرا بيامرزد . توسل و توجه به اولياى خدا چون به اين صورت و به اين شكل است شرك نيست ، بلكه عين عبادت خداوند است . اما مسألهء كعبه و قبله كه آقاى موبد اردشير آذرگشسب طرح كرده‌اند ، قبلًا درباره‌اش بحث شد و معلوم شد قياس گرفتن تقديس آتش با رو به كعبه ايستادن در حين نماز و عبادت خدا قياس مع الفارق است . آقاى موبد اردشير مىگويد : « چون آتش اينهمه فوايد براى انسان داشته و دارد ، پس انسان حق دارد كه براى آن ارزش و احترام زياد قائل شود . » جان كلام همين جاست . اتفاقاً بعثت انبيا براى اين است كه بشر را به سرچشمهء خيرات و بركات و نعمات آشنا كنند ، « ديده‌اى به او بدهند سبب سوراخ كن » . انبيا آمده‌اند كه بشر را از سبب متوجه مسبِّب الاسباب كنند ، انبيا آمده‌اند كه به بشر بفهمانند : « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » يعنى تمام سپاسها و ستايشها اختصاص دارد به ذات اقدس الهى كه پروردگار تمام جهانهاست . بعلاوه ، مگر تنها آتش پيك آسمانى است كه براى كمك بشر از آسمان به زمين آمده است ؟ اگر مقصود از آسمان اين جوّى است كه بالاى سر ماست ، هيچ عنصرى از آنجا نيامده است ، اگر هم آمده باشد پيك مخصوص الهى نيست ، و اگر مقصود از آسمان ، جهان غيب و ملكوت است ، همه چيز از آسمان آمده است و همه چيز پيك آسمانى است ، اختصاص به آتش ندارد : « وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ . » « 1 »

--> ( 1 ) . حجر / 21 .